بازوی مدیریت یا تیغ دولبه؟ فرماندار کنگان از قدرت خبرنگاران میگوید
شیرینو – در کارگاهی آموزشی که با حمایت شرکتهای بزرگ استان برگزار شد، فرماندار کنگان خبرنگاران را “بازوی مدیریت” خواند، اما این توصیف پرسشبرانگیز است: آیا رسانهها واقعاً میتوانند همزمان هم حامی مدیریت باشند و هم ناظر بیطرف؟
در دوره آموزشی مشترک خبرنگاران که با همکاری پازارگاد، پتروشیمی بوشهر و مروارید در شیرینو برگزار شد، فرماندار کنگان با تأکید بر نقش رسانهها اعلام کرد: «از خبرنگاران خواستم مرا در گروههای شبکههای مجازی عضو کنند تا اخبار را مستقیماً دنبال کنم. با کمک آنان، فضای مسموم را محدود میکنیم.»
حضور فرماندار کنگان در این کارگاه آموزشی از چند منظر قابل تحلیل است:
فرماندار با درخواست عضویت در گروههای شبکههای مجازی خبرنگاران، عملاً مدل “دسترسی مستقیم به اطلاعات” را اجرا کرده است. این رویکرد که در مدیریت مدرن به “شفافیت فعال” معروف است، میتواند همزمان هم ابزاری برای کنترل پیام باشد و هم فرصتی برای پاسخگویی سریع .
هنگامی که فرماندار با رویی گشاده از پیشنهاد رضایی، مدرس دوره، استقبال کرد و برای تمرین خبرنگاران شروع به صحبت نمود، صحنه ای آموزشی و مدیریتی جالب توجه شکل گرفت. ایشان در این گفتگو هوشمندانه دو نقش کلیدی را ایفا کردند: منبع خبر برای تمرین خبرنویسی شرکتکنندگان و آموزشدهنده غیرمستقیم که اولویتهای مدیریتش را به خبرنگاران منتقل میکند. این تعامل دو سویه نشان داد که چگونه یک مدیر ارشد میتواند همزمان به آموزش خبرنگاران کمک کند، دستاوردهای مجموعه تحت مدیریت خود را به شکلی مؤثر منتشر نماید واعتماد عمومی را از طریق شفافسازی افزایش دهد.
تأکید فرماندار بر “محدود کردن فضای مسموم با کمک خبرنگاران” نشانگر پارادوکسی است که در بسیاری از نظامهای مدیریتی وجود دارد؛ از یک سو خواستار رسانههای مستقل هستیم و از سوی دیگر انتظار داریم همسو با مدیریت عمل کنند. این دقیقاً همان “تیغ دولبه” بودن رسانههاست که در تیتر به آن اشاره شد و خط باریک بین بازوی مدیریت بودن و نقش نظارتی مستقل رسانه ها را نشان می دهد.
یک روزنامهنگار محلی در گفتوگو با ما میگوید: «رسانه هم میتواند بازوی مدیریت باشد، هم چشم بیدار مردم. اما شرط آن، حفظ استقلال حرفهای است.» این سخن نکتۀ ظریفی را آشکار میسازد که پتروشیمی های برگزارکننده این کارگاه و فرماندار کنگان با درک همین اهمیت، علیرغم چالشهای پیشرو، از نقش سازندۀ رسانهها در پیشبرد اهداف توسعهای منطقه حمایت کرده و از آن اطلاع دارند.
این رویداد صرفاً یک آموزش خبرنویسی نبود، بلکه کارگاهی بود برای سنجش میزان همگرایی یا واگرایی رسانههای محلی با اولویتهای مدیریت شهرستان. وقتی فرماندار به خبرنگاران میگوید “من را در گروهها عضو کنید”، در حال ایجاد کانالی مستقیم برای نظارت بر نحوه انعکاس اخبار است، رویکردی که هم میتواند به شفافیت بینجامد و هم به خودسانسوری.
تجربه در شهرستان کنگان نشان میدهد، که در این شهر میتوان کشمکش “رسانه به مثابه بازوی مدیریت” و “رسانه به مثابه ناظر مستقل” را مشاهده کرد وموفقیت این الگو منوط به حفظ تعادل میان این دو نقش متضاد است.
